روز نویس

دیروز بعد از ظهر قرار بر آزادی اکبر منتجبی بود و خانواده ها ی ایشان و وحید پوراستاد و احسان مهرابی تا پاسی از شب منتظر آزادی آنها مقابل درب زندان اوین ماندند و نتیجه ای نگرفتند.به امید آزادی این روزنامه نگاران با سابقه

                        یادداشتی از علی منتجبی در وبلاگ همکلاسی   

این جملات را به جهت اینکه متنی سیاسی نوشته باشم نمی گویم.دیشب خواب قوچانی را دیدم و این متن را برای علاقه ی شخصی ام به وی نوشتم.این چند روز بارها و بارها شد زمانی که داشتم به قوچانی و زندانی بودنش و اتهاماتش فکر می کردم؛بغض گلویم را می گرفت و اشک از گوشه ی چشمانم روان میشد؛تا اینکه دیشب خواب آزادی اش را دیدم.خواب دیدم که در فضای روزنامه ی اعتماد ملی در کنار عمویم اکبر منتجبی ایستاده ام و محمد قوچانی از درب وارد می شود و همگی از آمدن او اشک شوق می ریزند و برایش جشن می گیرند هرچند که لاغر و نحیف شده بود.

نظام سیاسی ایده‌آل برای آیت‌الله 

آیت‌الله محمدتقی مصباح‌یزدی فقط یک عالم دینی یا رئیس یک مرکز‌آموزشی، با نام «موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی» نیست، او صاحب و مولد یک گفتمان و نظام سیاسی است. اگرچه شاید در محافل، نهادها و مراکز سیاسی و حوزوی این گفتمان در اقلیت باشد و مدافعان تشکیلاتی آن اندک، اما زنده است و سیر آن میرا نیست. اهداف و برنامه‌های سازمان تحت نظر آیت‌الله که شاخه‌ای است، فقط به حضور صاحبان این تفکر در این نهاد و آن نهاد خلاصه نمی‌شود، بلکه آیت‌الله و هوادارانش کلان‌نگر هستند و آرای آنان به عناصر جزئی خلاصه نمی‌شود؛ اگرچه برای مصادیق هم برنامه دارند. نظام سیاسی ایده‌آل آیت‌الله محمدتقی مصباح‌یزدی آنچنان با مدل فعلی جمهوری اسلامی ایران همسان نیست؛ البته اشتراکات زیادی هم دارد. آیت‌الله سعی می‌کند بر بستر فعلی سخن گوید و بر این بستر، بستر آتی را براساس نظرات خود طراحی کند.